Μαρία Δελετζέ

Γεννήθηκε και µεγάλωσε στον Πειραιά. Ξεκίνησε το καλλιτεχνικό της ταξίδι από πολύ µικρή ηλικία, µέσα από την τέχνη του κλασικού χορού, ενώ στην πορεία συνάντησε το µουσικό θέατρο (musical theatre), έναν χώρο που από το 2010 αποτελεί βασικό κοµµάτι της καλλιτεχνικής της διαδροµής. Μέσα από αυτόν συναντήθηκαν οι τρεις µεγάλες της αγάπες: η φωνή, η κίνηση και η υποκριτική. 

Σπούδασε Μουσικό Θέατρο στη σχολή Professional Musical Theater Performance (P.M.T.P.) της Σίας Κοσκινά, στο Ωδείο Τέχνης Γ.Β. Φακανά (2010–2013),ενώ το 2022 επιλέχθηκε και συµµετείχε στο Musical Theater Intensive Seminar του Berklee College of Music στη Βοστώνη. 

Παράλληλα µε το µουσικό θέατρο σπούδασε Φυσικοθεραπεία στο Πανεπιστήµιο Δυτικής Αττικής, από όπου αποφοίτησε το 2016 µε πτυχίο Bachelor of Science. Η γνώση της ανατοµίας, της κίνησης, της αναπνοής και της σωµατικής λειτουργίας εµπλουτίζει την προσέγγισή της στη φωνή και την καλλιτεχνική εκπαίδευση. 

Έχει εκπαιδευτεί στη φωνητική διδασκαλία στο Εθνικό Ωδείο µε τον Πάνο Δήµα(2022), καθώς και στην τεχνική Alexander(2021) και την Φυσικοθεραπεία Φωνής (2025, Manual Therapy for Voice and Swallowing disorders/Walt Fritz). 

Από το 2020 διδάσκει φωνητική σε ηθοποιούς και υποψήφιους δραµατικών σχολών. Παράλληλα, θέλοντας να διευρύνει τη µουσική της κατάρτιση, φοίτησε στο επαγγελµατικό τµήµα Jazz/Pop του Lab Music Education (2023–2026), αντλώντας γνώση από καταξιωµένους µουσικούς και δασκάλους. Με την ολοκλήρωση των σπουδών της το 2026 ξεκίνησε η συνεργασία της µε τις σχολές του Lab Music Education ως δασκάλα φωνητικής. 

Ως τραγουδίστρια έχει συνεργαστεί µε καλλιτέχνες όπως η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, η Μαρίνα Σάττι και ο Λεωνίδας Μαράντης, µεταξύ άλλων.  Ως ηθοποιός, τραγουδίστρια και performer έχει συµµετάσχει σε σηµαντικές θεατρικές και µουσικοθεατρικές παραγωγές, όπως «Η Μελωδία της Ευτυχίας», «Cats», «Evita», «Ο Άνθρωπος που γελά», σε σκηνές όπως το Εθνικό Θέατρο, το Παλλάς, το Δηµοτικό Θέατρο Πειραιά και ο Ελληνικός Κόσµος. 

Η φωνή αποτελεί σήµερα τον βασικό άξονα της καλλιτεχνικής και εκπαιδευτικής της δραστηριότητας. Η σκηνική εµπειρία, η µουσική της κατάρτιση και η γνώση του ανθρώπινου σώµατος συνθέτουν µια προσέγγιση στη φωνητική διδασκαλία που βλέπει τη φωνή ως ένα ζωντανό και σύνθετο εργαλείο έκφρασης –αποτέλεσµα της σχέσης µεταξύ φωνητικής τεχνικής, σωµατικής λειτουργίας, µουσικότητας και ερµηνείας–, µε έµφαση στην πρόληψη της φωνητικής καταπόνησης και στη δηµιουργία µιας ελεύθερης, δηµιουργικής και ευχάριστης µαθησιακής εµπειρίας.